Uzun süreçte popüler bir kitap olmasına karşın yeni okuyabilme fırsatı yakaladım. Melankolik havasını sevdim ancak görmek istediğim ve bu havaya hakkını verebileceğini düşündüğüm sahneler de vardı, o yüzden bende final aşamasında bir bitti mi bitmedi mi havası bıraktı. Bunun asıl sebebi de R.den pek hazetmemem ve çok gamsız bulmamdan ötürü kızmam da olabilir elbette. Tabii ki olay örgüsüne bakınca bu ondan beklenen bir davranış ancak insan da ister istemez farklı şeyler olsun diye umuyor. Stefan Zweig’in genel olarak kitaplarını severim ve akıcı bulurum, bu da onlardan biriydi diyebilirim. Hakim bir bakış açısı diyemem pek çünkü ana sahneye hakim olsak da biz de yazar R. kadarını biliyoruz. Akıcı, kendinizden izler bulabileceğiniz, çerezlik diye tabir edilen karşılıksız bir aşk klasiği olduğu için sevip bir çırpıda okuyabilirsiniz. Yazım dili de buna gayet uygun. Hissiyatı şu kadar az sayfada bile gayet yeterli ve çarpıcı bir şekilde aktarabilmesi beni bir kez daha etkiledi. Değerlendirmem 7 puan oldu çünkü ters köşelik bir durum olmadı, yukarıda belirttiğim beklentiler ve düşüncelerim de cabası. Güzel bir kitap kesinlikle ancak daha iyileri var elbette.