tilki
@tillki
çanakkale onsekiz mart üni/türk dili ve edebiyatı
27 Temmuz 2003
502 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
okumadığım son tarık tufan romanını da okuduğuma göre artık yeni kitaplarını dört gözle bekleyebilirim. kitap tabii ki diğer kitapları gibi çok güzeldi. altını çizdiğim bir sürü cümle olması kitabı daha da sevdirdi.akıcı ve sürükleyiciydi olayları merak ediyorsunuz ve hemen okumak sayfaları atlamak istiyorsunuz. şimdi gelelim kitabın içeriğine karakterimizin babası tekkede bir şeyh, annesi ise vefat etmiş (spoiler değil kitap bunlarla başlıyor zaten.) tüm kitap aşkın yani Eda'nın peşine düşmüş karakterimizin kendini kaybetme yolculuğunu anlatıyor. evet kaybetme çünkü aşık olan biri ancak bu kadar kaybedebilirdi kendini. birçok olay oluyor ve yazar bunları çok iyi şekilde bağlıyor olaylar arasında bir kopuş ve eksiklik yaşanmıyor eveett ta ki kitabın sonuna kadar. hızlı hızlı kitabın sonunu merak ederek okurken şak diye bitiyor kitap tamam ne olduğu belli ama belki de belli değildir. söyleyemiyorum ama okuduğunuzda anlayacaksınız.he bir de ayhan abi bizim işleri de bir halletsen ya sırtımızı güvendiğimiz birine dönmek güzel olurdu:))
(allah allah kim bu ayhan) karakterimizin okul panosunda bulduğu ilk işinde de acaba ayhan abinin mi yardımı vardı diye bir düşündüm neden olmasın ki? öyle dostlar kitapta kalp kırıcı çok şey vardı şiddetle öneririm siz de kendinizi kaybetme yolculuğuna çıkarsınız belki bol kitaplı günler
Reklam
kendini görme yolculuğuEdebiyat
beni çok etkileyeceğini biliyordum kitabın ama bu kadarını da beklemiyordum. bir insan kendine nasıl böyle zarar verebilir? tabii ki görmezden gelerek, başkalarına kendinden her şeyi vererek. adelaide'ı okurken ona sinirlenecek onunla birlikte acı çekeceksiniz ben fazlasıyla acı çektim belki de sindirerek okunması gereken bir kitabı hızlıca okumaya çalışarak hata ettim. ben ettim siz etmeyin dostlar. kalbinizden bıçaklanırsınız. adelaide insan ilişkilerinde çok başarılı olan birisi değil hatta okurken sizi sinir krizine sokacak şeyler yapıyor. onun büyüyüşünü kendini görüşünü okuyoruz. kitap bence akıcıydı ilk 70 sayfa sonra biraz biraz derken elimden bırakmadan bitirdim. tavsiye edilir dostlar ama çok sinirlenmemeye dikkat edin olur mu :) adelaide seninle sımsıkı sarılmamız gereken konular var dostum
gerçekten kitabı okurken o kadar yoğun sinir yaşadım ki kitap boyunca kadın karakterimizin içindeki siniri ne zaman boşaltacağını ne zaman patlayacağını düşündüm durdum. kitaba puan verirken kitabı sevip sevmediğimi sorguladım biraz ama sonra her şeyin sevmek olmadığını bana bu kadar yoğun duygu yaşatabilmesinin de önemli olduğunu fark ettim. uzun zamandır bir kitabı okurken böyle sinirlenmemiştim teşekkür ediyorum. kadın karakterimizi de sabrından dolayı tebrik ediyorum eğer siz de sinirlenecek bir şeyler arıyorsanız kitabı okuyabilirsiniz 104 sayfa olduğu için hemencecik bitiyor.
okuduğum en garip kitaplardan biriydi. yani neyi nasıl açıklayacağımı bilmiyorum. murat gülsoy'u sevdiğim için, açıklaması, kapağı, ismi dikkatimi çektiği için aldım. her sayfa biraz daha yokluğu hissettirdi, kitabın öyle garip bir hissiyatı var ki yeniden okumak istiyorum her sayfanın üzerinde uzun uzun düşünerek. zaten kitap genel olarak bir olayı ama her sayfada farklı bir anını anlatıyor gibi. sayfaları geçtikçe biz de yürüyoruz, etrafı görüyoruz, silikleşiyoruz, kendimizi bulmaya çalışıyoruz. güzeldi bir iki sayfalık bölümlerden oluşması kitabı daha da akıcı hale getirmiş.
o kadar güzel bir kitaptı ki nasıl anlatsam güzelliğini anlatabilirim bilmiyorum. kitaba başlar başlamaz su gibi akıp gidiyor ama bir taraftan bitmesin istiyor insan. kitabın dili gayet akıcı zaten kısa bir kitap ve üç bölümden oluşuyor böyle bölüm bölüm olduğunda kitap daha da hızlı bitiyormuş gibi geliyor bana. okurken tüm karakterleri o kadar iyi anlıyorsunuz ve duygularını o kadar iyi hissediyorsunuz ki kızamıyorsunuz kimseye. bir taraftan doğduğunda "normal" sanılan bir bebek, bir taraftan tüm ilgiyi üzerinden kaybettiği için sinirlenen kız kardeş bir taraftan da bir ağabey... kitap boyunca ana karakterden çocuk diye bahsedilmesi belki de onun hayatta hiçbir zaman yer edinemediğinin en büyük ve en üzücü kanıtı. sadece okuyun lütfen dostlar. gönlünüzde yer edineceğine eminim
Reklam