Anonim
@tknedda
78 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Vi Keeland'dan okuduğum ilk kitap oldu. Okuması eğlenceliydi. Klişe bir patron-çalışan ilişkisi -ki ben bu klişeye bayılırım- ama çok güzel işlenmişti. Zaten okuduğum yorumlarda hep klişe konuları çok güzel işlemesi ve kafa dağıtmalık kitapları olmasıyla öne çıkıyor. Geçmişten sahneleri vardı ve ben geçmiş sahnelerini okumaktan hiç hoşlanmam fakat o bölümler kısa olduğu için pek sorun olmadı. Karakterler güzeldi. Kadın karakteri çok sevdim, erkek karakteri yazar öyle bir yazmış ki zaten sevmemek elde değil. Sonu çok güzeldi. Bayıldım! Çok duygusaldı. Bu aralar okumaya ihtiyacım olan tür sanırım Vi kitaplarıymış. Diğer kitaplarını da ara vermeden bitirmeyi düşünüyorum. Puan kırmam için bir sebep yok. Klişe ama güzel yazılmış, romantik, duygusal, kafa dağıtmalık bir kitap arıyorsanız şans verebilirsiniz<3.
Reklam
Çok sevdim. Çok çok çok fazla sevdim hatta. Uzun zamandır bu kadar etkileyici bir kitap okumamıştım. Lily ve Ryle bir çatıda tanışıyorlar ve birbirlerinden hoşlanıyorlar. Biz bir yandan ikiliyi okurken bir yandansa Lily'nin küçükken bir program sunucusuna yazdığı günlük mektupları okuyoruz. Mektuplarda ise Lily'in çocukluk aşkı Atlas'la tanışması ve onunla yaşadıkları var. Açıkçası benim okumayı en çok sevdiğim kısımlar bu geçmiş mektup kısımları oldu. O kadar masum o kadar içtendi ki içim yumuşacık oldu okurken. Kitabın başındayken sanki tatlı bir romantik komedi okuyacakmışız havası veriyor ama o kadar romantik komediden uzak ki olayların seyrinin nerelere kaydığını okurken resmen dilim tutuldu. Kitap o kadar etkileyici, o kadar değişik ki yemin ederim okurken kafama balyozla vuruyorlarmış gibi hissettim. Okurken içim parçalandı resmen, yazar gerçekleri o kadar acı ve yalın bir şekilde veriyor ki önümüze hüngür hüngür ağlamak istedim ama tek bir gözyaşı bile dökemedim. Ben hep çok etkilendiğim kitaplarda ağlayamam. Çok duygusalımdır, çoğu kişinin ağlamadığı yerlerde ben gözyaşı dökerim ama çoğu kişinin ağladığı yerlerde de ağlayamam. Bu kitap o kadar etkiledi ki beni ağlayamadım bile. Çok ders çıkarttım bu kitaptan. Onlardan biri de hiçbir şey göründüğü gibi değil. Dışarıdan bir göz olarak bakıp 'neden böyle yapmıyor?' demek çok kolay aslında. Bir de aynı olayı yaşayıp o tepkileri vermek lazım. Yazar sayfaları yüzümüze çarpıp 'aslında öyle değil!' diyor sanki. Teşekkür kısmı bu kitabın nasıl bu kadar iyi yazıldığının bir kanıtı gibi. Çok etkiledi beni. Belki olumsuz diyebileceğim tek yönü Atlas ve Lily'in çok az sahnesini görmemizdir ama olay zaten bu olmadığı için asıl normal olan bu. Ben de Atlas'ı daha fazla okumayı çok isterdim ama asıl olay Atlas değil zaten.
Yazardan okuduğum ilk kitap oldu Verity. Açıkçası okurken çok keyif aldım. Gerilim-gizem okumayı oldum olası sevmişimdir ve acaba bu işin altında ne var diye diye sonuna kadar merakla okudum. Ayrıca aşırı akıcı bir kitaptı. Bir sayfasından bile sıkılmayarak okudum. Herkes ters köşeleriyle öve öve bitiremediği için çok büyük bir beklentiyle başlamıştım ama umduğumu bulamadım maalesef. Bu çok övülen ve okuduğumda hayal kırıklığı yaşadığım ikinci kitap oldu bu yüzden artık çok övülen kitaplara çekinceyle bakıyorum. Evet, sonuna kadar merakla okudum. Evet, keyifli bir okumaydı. Tüm bunlar güzel ama sonu beni tatmin etmedi. Herkes o kadar büyütünce ben de ne oldu acaba diye diye okumaktan olağanüstü bir şeyler bekliyordum. Kitabın sonu gerçekten şaşırtıcıydı zaten şaşırmadığımı söyleyemem. Ama o kadar abartıldığı kadar da değildi bence. Kısacası okumaktan keyif aldığım ama sonu ile biraz hayal kırıklığına uğradığım bir kitap oldu. Beklentinizi çok yükseltmezseniz seveceğinizi düşünüyorum.
