münewer
@tlkmunewer
bir pencere bakmaya, bir pencere görmeye...
İnsanların neden bu denli perişan olduklarını açıklayan bariz işaretler yok değildi ;
devlete ödenecek vergiler, kiliseye ödenecek vergiler, toprak sahiplerine ödenecek vergiler ve yerel vergiler….
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sefil halk başının çaresine bakmak üzere kendi haline bırakılıyordu.
Askeri bilgiden yoksun subaylar, devletin gidişatından bihaber devlet memurları, şehvetli bakışları, gevşek dilleri ve gayriahlaki yaşamlarıyla en dünyevi din adamları oradaydı.
Hiçbiri liyakat sahibi değildi fakat hepsi rezilce öyleymiş taklidi yapıyordu…
Açlık, tütmeyen bacalardan aşağıyı seyrediyordu.
Açlık, çöplerinde zerrece yiyecek bulunmayan, leş gibi sokaklarda şaha kalkmış bir dev gibi dikiliyordu.
Açlığın ebedi varlığı her yerde, her şeydeydi.
Öldüğümde çok sevdiğim şu kitabın sayfalarını artık çeviremez olacağım, bu yüzden de ölmeden önce hepsin okumuş olmaya dair nafile bir umut besliyorum.