talip mutlu
@tlparzu
Düşündükçe var olmanın farkında olanlar; düşüncelerinin varliklariyla kendilerini tekrar ve tekrar var ederler...
T.MUTLU
İÇİRTMEYİN EFENDİM İÇİRTMEYİN
Yoksulluk diyorum.
Acının en üryan sahnesi gibi.
Kimi paradan yoksun.
Kimi anne, babadan.
Kimi evlattan.
Kimi mutluluktan.
Bunlardan hangisinden yoksunsanız sıkıntı değil.
Elbet geçer.
Ama şeref yoksunu, vicdan yoksunu namus yoksunu olmayın.
Olmayın vesselam.
Beyninizi bacak aranıza indirmeyin.
Vicdanıniza ikiyüzlülük yedirmeyin.
Sahtekarlık içirtmeyin.
İçirtmeyin efendim.
İçirtmeyin!
Ancak aslında her zaman bilincinde olduğum bir şeyi yeniden fark ettim: Üst tabakadan insanlar,sanki onlara yaklaştıklarında kaybedeceklermiş gibi,kendileriyle alelade halk arasında her zaman bir mesafe koyarlar.Bir de onların seviyesindeymiş gibi görünen sığınmacılar ve alaycılar vardır, bunlar kibirleriyle fakir halkı daha da ezerler.
Doğuştan kör olan bir çocuk, biri ona söyleyene dek kör olduğunu bilmez. O zaman bile,körlüğün ne olduğunu, ancak akademik tanımıyla kavrayacaktır. Ne kaçırdıklarını, sadece bir zamanlar görüp sonradan kör olanlar bilirler..
Ve inan bana,özgür iradeyle ilgili ne söylersek söyleyelim, dürtülerin çelik gibi parmakları vardır. Bazı dürtülere hayır demenin yegâne yolu,silahı alıp beynini uçurmak veya boynuna ilmeği geçirmektir. O seçeneği değerlendirmeyi reddemezsin çünkü ortada, aslında seçenek falan yoktur. Elinde sopayla sana doğru fırlatılmış hızlı bir topun karşısında durmak gibi. Topun sana çarpmasını engelleyemezsin.