Bomboş veya ölü fikirlerle dopdolu beyinlerle, cansız ve ölgün bilinçlerle ve mahvolmuş bir bağlılık ağıyla baş başa kalan toplum, artık yürüyüşünü sürdüremez.
O zaman anladım ki, en azından ben, vebayla mücadele ettiğimi sandığım o uzun yıllar boyunca vebalı olmaktan öteye gidememişim. O zaman anladım ki, dolaylı yoldan binlerce insanın ölümüne göz yummuşum, hatta o ölümü kaçınılmaz biçimde getiren eylem ve ilkeleri doğru bularak buna kendim yol açmışım.
Tarrou
"Hayır Peder" dedi. "Sevgi deyince başka bir şey anlıyorum ben. Ve ölünceye kadar çocukların işkenceden geçtiği şu yaradılışı reddedeceğim"
Peki yaradılış değil de yaratılansa sorun?