İnsan, yaşadığı hayatın çok küçük bir kısmını hafızasında tutuyor aslında. Doğduğumdan beri on üç binden fazla gün yaşamışım ama tüm bunları toplasam birkaç haftaya sığar sanki. Mesela, lisede üç yıl okuduğumu biliyorum ama bu üç yılı hatırladığım için değil, başladığım ve bitirdiğim tarihleri bildiğim için. Liseye ait anılarım ise beynimin depolamaya değer bulduğu bir avuç şey sadece.
İnsanın aklında en çok kalansa, yaşadığı travmalar oluyor.
İnsanlığın geleceği için kendini feda etmeli midir insan? İnsanlığın varlığı, tek bir insanın varlığından daha değerli midir?
(...)
Yaşadığımız hayata bir anlam bulmak konusundaki acınası çabamızın bizi canımız feda etmeye götürmesinden daha zavallı bir durum düşünemiyorum.