Doktorun karısı su bardağını şehla çocuğun dudaklarına yaklaştıracak, işte sana su, ağır ağır, minnet duyarak iç, tadına var, bir bardak su mucizenin ta kendisidir, çocuğa söylemiyordu bunları, kimseye söylemiyordu, bir bardak su bulmanın bu evrende ne büyük bir mucize olduğunu yineliyordu sadece.
85. Dedikleri bu söze karşılık Allah onlara, devamlı kalacakları, içinden ırmaklar akan cennetleri mükâfat olarak verdi. İşte bu, iyilik yapanların mükâfatıdır. ¦ Mâideʼ
Herkes kendi seçtiği yolda layık olduğuyla buluşmuyor muydu zaten? Seçe seçe varmıyor muyduk kendimize? Birlikte olmayı seçtiğimiz insan kendi yolculuğumuzun pusulası haline geliyordu zamanla ve doğru insanla çıkılan yol ne kadar zorlu olursa olsun bizi adrese ulaştırırken yanlış insanla daima kayboluyorduk kendimize varamadan.