Ezgi Can
@todesblume
Ve biz, mutluluğun tırmandığını
düşünenler, hissederdik o duyguyu,
bizi neredeyse dehşete sürükleyen,
mutlu biri düştüğünde.
Biz,
der, büyük bir soy idik, bir zamanlar, biz Ağıtlar. Atalarımız
madencilik yapardı şu heybetli dağlarda; insanlarda
cilalanmış kadim bir acının parçasını bulursun bazen
ya da eski volkandan çıkma, cüruflu taşlaşmış öfke.
Evet, oradan gelmedir bunlar. Bir zamanlar zengindik biz.
Onuncu Ağıt
Biz
boşa harcayanlar acıları.
Sanki kestirmeye çalışırız, hüzünlü süreden,
bitip bitmeyeceklerini. Oysa ki acılar
kışın dökülmeyen yapraklarımızdır bizim.
Dünya, bu değil mi senin istediğin, görünmeden
dirilmek içimizde?
Gizli kurnazlığı değil midir bu ketum dünyanın,
sevenleri bir araya getirince, hislerinde her şeyin ama her şeyin
coşkuyla esrimesi?