Babadan hayır yok, okumak fayda etmedi, kitabın çöp oldu, şimdi ne olacak?
Reklam
Çalıştıkları sürece vardılar, varolmak için de çalışmak zorundaydılar - ta ki beden çalışamaz duruma gelip atılana kadar. Aynı şey onları hem canlı hem de ölesiye güçsüz kılıyordu.
Kendimi zorla hayatın hareketlerinin ve amaçlarının dışına attıkça; şeylerle temas etmemeye çalıştıkça - tam da kaçmak istediğim şeyin kucağına düştüm. Temastan kaçınırken kendimi tecrit ettim ve kendimi tecrit ederken de, zaten aşırı hassas olan duyarlılığımı iyice azdırmış oldum. Bu zavallı odanın dört duvarı benim için hem hücre hem uzaklaşma, hem yatak hem de tabut.
Sazla senin aranda hiç mi hiç uyum yok. Belki daha doğrusu gövdeden, akciğerlerinden, nefes borularından - hadi asıl söylemek istediğin o sözcüğü söyle: yüreğinden, evet - asıl yüreğinden hiçbir şey yükselmiyor ("akmıyor") ne de topluluğun diline ("Boğazın gerisinden, ta aşağılardan yükselen kalın, kaba, gürültülü sesler. Bu dil kulaklarını tırmalıyor, seni rahatsız ediyor. Ellerinle kulaklarını kapıyorsun") bir yakınlık hissediyordur. Alisan'ın ilk kaçış denemesi evin "arka odası"na doğrudur. Çocukluktan çıkmaya başlayınca ev halkından uzaklaşmak için kendini o odaya kapatmış, bir daha da çıkamamıştır.
Sığınak falan yok, diyordur Adorno, en azından artık yok. Yazarın yerleşeceği, okurunu rahatça ağırlayacağı bir korunaklı kuytu yok. Reddetmekten söz ediyorsanız önce dünyaya bulaştığınızı, dünyanın da size bulaştığını kabul etmeniz gerekir. Çamuru anlamak için paçalarınızdaki izlere bakın. Gürültüyü anlamak için kendi sesinizdeki yankılarına.