Cimri insanlar sadece maddi açıdan cimrilik etmezler; sevgilerini paylaşmaktan, kendilerini birine adamaktan, zamanlarını harcamaktan, fikirlerini paylaşmaktan da imtina ederler ve kendilerince tedbirler alırlar. Çünkü günün sonunda er ya da geç bir şekilde yalnız bırakılacaklarından, muhtaç kalacaklarından ve başlarının çaresine bakmak zorunda kalacaklarından korkarlar.
Cimrilik, bir tür koruma kalkanıdır, bir zırhtır, tedbirdir. Temelinde güvensizlik yatmaktadır. Cimri insanlar hayata güvenmezler, kendilerine güvenmezler, akışa güvenmezler.