“... yeni bir şey değildi bu. Ellerini kendine uzatan kadınlar görüyordu orada. Ama kendisi artık farklı bir adamdı. Aşağıda, ilk sırada dünyadaki tek kadın oturuyordu.”
“...Oysa şimdi, tam ortasında Ruth adlı kadının çiçek açtığı başka bir dünyanın gerçek ve mümkün olduğunu görmüştü ve bundan böyle yeni acılar çekecek, canını yakacak büyük özlemlerle yanıp tutuşacak, sahip olamayacağı şeylere iştahlanıp kavuşamayınca umutsuzluğa düşecekti.”