🌿🍃🌱
Sana uzak kentlerden birinde zamanın bir yerinde,
Seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi,
Onca zamanın üstünde eskimiyen bir düşüncesin şimdi..
İnsan hergün anımsarmı aynı gözleri...
Seni seviyordum ve senin haberin yoktu
Saçlarına izliyordum uzaktan
Kulağının arkasına düşüşü ve burnun herkesten başkaydı işte
Güldüğü zaman yukarıya bakardı
Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı
Ne güzeldiler sen bilmiyordun
Ben seni seviyordum
Kalbime sığımıyordu aklımdan geçenler
Duvarlara vitrin camlarına kaldırımlara çarpıyordu
Geri dönüyordu çoğalarak
Senin sesine duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi
Herşeyi erteliyişim oluyordun
Kalp ağrısı oluyordun
Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun
Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk
Dönemeçler geçiyor köprüler göze alıyor
Ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk
Cesurduk
Ufuk çizgisi maviydi gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller
Ben seni seviyordum sen bilmiyordun
Sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun
Sonra herhangi biri oldun
Bütün sevinçlerim bittikten sonra