İmparatorluğun Gölgesinde Ahlaki Çöküş ve Yalnızlık
Yazarın kendi sömürge polisliği deneyimlerinden yola çıkarak kaleme aldığı ilk romanı Burma Günleri (Burmese Days), Britanya İmparatorluğu'nun sömürgeci yapısının hem sömürülenler hem de sömürenler üzerindeki yozlaştırıcı etkisini gözler önüne seriyor.
Hikaye, 1920'lerin Burma'sında (bugünkü Myanmar), yerel halktan tamamen kopuk, kendi kibirli ve ırkçı fanuslarında yaşayan bir grup İngiliz taşra memurunun etrafında şekilleniyor. Başkahraman John Flory, bu yapay topluluğun ikiyüzlülüğünü ve yerel halka uygulanan adaletsizliği içten içe fark eden, ancak sistemin dışına çıkacak cesareti bulamayan trajik bir figür olarak tasvir ediliyor.
Yazar, sadece siyasi bir eleştiri yapmakla kalmıyor; boğucu sıcaklık, alkolizm, yalnızlık ve kültürel yabancılaşma ile kuşatılmış hayatlar üzerinden sömürgeciliğin insani değerleri nasıl çürüttüğünü incelikle işliyor.
Eserin asıl başarısı, sömürgecilik mekanizmasını sadece ekonomik veya askeri bir baskı aracı olarak değil, psikolojik bir hapishane olarak tasvir etmesinde. Yazarın sonraki eserleri Hayvan Çiftliği ve 1984'te zirveye ulaşacak olan "bireyin baskıcı sistemler karşısındaki çaresizliği" teması, ilk kez bu romanda kendini gösteriyor.
Son tahlilde Burma Günleri, emperyalist ideallerin arkasına gizlenmiş ahlaki çöküşü, samimiyetsiz aşk ilişkilerini ve insanın kendi vicdanıyla verdiği savaşı mağlubiyetle belgeleyen, zamansız bir sistem eleştirisidir.
1518 yılı, Karahisar Kalesi... Fırtınanın dış dünyayla tüm bağlarını kestiği, taşa saplanmış devasa bir hançeri andıran bu izole kalede, sır dolu ve vahşi bir cinayet işlenmiştir.
Mısır çöllerini aşıp payitahta dönen Sultan Selim Han'ın muzaffer ordusuna yol açan öncü birlik komutanı Hazar, bu aşılmaz duvarların ardında kapana kısılmış bir katilin peşine düşer. Geçmişte naif bir nalbant çırağıyken, sevdiği kadını kaybetmenin acısıyla ölümcül bir "Serdengeçti"ye dönüşen Hazar için bu soruşturma, sadece devletin bekasını değil, kendi kalbinin küllerini de deşecek bir yüzleşmedir.
Kimliği belirsiz bir kadının bedenine saplanmış dokuz ok, eski Türk kozmolojisine dayanan kanlı bir şifre ve Safevi sarayına kadar uzanan ölümcül bir sır... Kaledeki dokuz kişi şüphelidir ve içlerinden biri, Hazar'ın geçmişinden gelen en büyük yarasından başkası değildir.
Yasin Kocabaş, uzun yıllara dayanan psikoloji ve tasavvuf okumalarını 16. yüzyılın çalkantılı tarihiyle ustalıkla harmanlıyor. Demirden Bir Deniz, okuru kusursuz işleyen bir "kapalı oda" polisiyesinin içine çekerken; savaşın, ihanetin, kardeş katli fetvalarının ve küllerinden doğan trajik bir aşkın gölgesinde soluksuz bir arayışa davet ediyor.
Kılıçların değil, sırların çarpıştığı bu demirden denizde boğulmamaya hazır mısınız?
Reklam
İnsan geçmişini öğrendiğinde tamamlanır mı?
Bence Gölgeler ve Hayaller Şehrinde, yalnızca 1908 İstanbul’unu anlatan tarihî bir roman değil. Daha çok, bir insanın köklerini ararken kendi zihninin karanlık taraflarıyla karşılaşmasının romanı. Fuat İstanbul’a gazeteci olarak geliyor; fakat şehir onu sadece olayların tanığı yapmıyor, aynı zamanda kendi geçmişinin ve babasının gölgesinin içine çekiyor. Bu yüzden romanda İstanbul hem tarihî bir mekân hem de Fuat’ın bilinçaltı gibi işleyen bir alan hâline geliyor.
Romanın güçlü taraflarından biri, tarih ile kişisel hafızayı birleştirmesi. II. Meşrutiyet’in hürriyet havası, Osmanlı aydınlarının tartışmaları ve Beşir Fuat’ın trajik hikâyesi, Fuat’ın kimlik arayışıyla iç içe geçiyor. Kitap sonunda okura şu soruyu düşündürüyor: İnsan geçmişini öğrendiğinde tamamlanır mı, yoksa geçmiş bazen onu daha fazla mı parçalar?
Trajik bir görünüş altında, komik bir öz.
Reklam
Reklam