murat karaağaç

murat karaağaç
@trc25
İyilik ve Kötülük arasındaki ideal karşıtlık, mutluluk ve mutsuzluk arasındaki ideolojik karşıtlığa indirgenmiş durumdadır. Oysa bunların simetrik şeyler oldukları söylenemez. İyiliğin mutluluğa indirgenmesi, Kötülüğün mutsuzluğa indirgenmesi kadar büyük bir talihsizliktir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İyilik saydamdır. Bir tarafından bakınca öteki tarafı görürsünüz. Kötülükse daha çok bir ekrandan yansır gibidir. Ekrandan yansıyansa Kötülüğün kendisidir.
Spinoza: "Kinden sonra insanı en çok yıpratan duygu, tövbe etmedir" demektedir. Oysa kin ve tövbe etme aynı şeydir, zira simgesel sözleşmeden kopma ve kişiselleşmenin yol açtığı pişmanlık, kendinden nefret etme ve acı çekmeye neden olmaktadır
kimseye hesap vermek zorunda olmasak bile yaptığımız her şeyi bilinçli olarak yaptığımız söylenebilir. Öyleyse hem sorumsuz hem de suçluyuz.
İnsan asla mutsuzluğunu itiraf etmemeli ya da mutsuz olduğunu iddia etmemelidir. Bir başka deyişle hem kurban hem de masumuz.