Ben böyleyim, işte,işe yaramaz ve duyarlıyım, ister iyi olsun ister kötü, soylusundan ya da bayağısından bütün coşkulara olanca varlığımla kaptırabilirim kendimi -- ne var ki asla kalıcı bir duygu,asla ruhun özüne nüfus eden, kalıcı bir heyecan duyamam.
Kapının önünde oturup gözlerimi ve kulaklarımı manzaranın renkleriyle ve müziği ile sarhoş ediyor, arabayı beklerken alçak sesle, yalnızca kendim için bestelediğim anlaşılmaz şarkıları söylüyorum.
Nice limanlara yanaşacak gemiler var elbette, ama hiçbiri hayatın ıstırap vermez olduğu limana varmayacak, her şeyi unutabileceğimiz bir rıhtım da yok üstesinden çok zaman geçti bunların ama benim hüznüm hepsinden eski.