ani seslerden daha kötü olan tek şeyse ani sessizlikti, çünkü o zaman, o tanıdık farkındalık geri dönüyordu, ses yok olduğunda dünya da yok oluyordu, sessizlik ne kadar yoğunsa gerçeklikle bağlantısını kaybetme hissi o denli büyüyordu.
herkesin, sadece kendine ait, içini dışını bildiği, kendini güvende hissettiği bir ormanı vardır. ve kendi ormanına sahip olmak, bu hayattaki en güzel şeydir. bunun için yapman gereken tek şey, ormanda yeteri kadar dolaşmak. böylece, çok geçmeden her kayayı, her alengirli yeri, devrilmiş her huş ağacını yakından tanırsın ve işte o zaman orman senin olur, sana ait olur.