Tristwitch
@tristwitch
We read to know that we are not alone.
Büyük resmi görebilir miyiz?
1964 yılında Arkadi ve Boris Strugatski kardeşler tarafından kaleme alınan ve yayınlanmadan önce bile o dönemde koşul olarak sansüre maruz kalan “Kıyamete Bir Milyar Yıl” etiğe, zamana, evrene, ideallere ve bilinmezliğe karşı ince ince işlediği fikirlerle okuyucularına ilginç bir deneyim sunmayı başarıyor. Bilim kurgu ögelerini birer fikir, yaklaşım veya hipotez olarak karakterlerin sunduğu, ancak kesinlikle “doğal” akışında gitmeyen şeylerin olduğunun da hissettirildiği bu kitapta neyin neden olduğunu anlamak yer yer güç olsa da okuyucu kendince mantıklı gözükecek sebep sonuç ilişkisini kendisi de çıkarabiliyor.
Kitap her şeyin aniden, beklenmedik ve sıradışı bir şekilde gerçekleşmesiyle ve gerek bunları anlamlandırmaya çalışan karakterlerin tartışmaları gerekse şaşkın ve dikkati dağılmış, çıldırmanın eşiğine gelmiş karakterlerin düşüncelerinin eşliğinde hiç duraksamadan, okuyucunun olayları tam olarak sindirmesine izin vermeden, adeta hayatın normal akışı içinde, olayların ortasındaymış ve kendisinin de bir karar vermesi gerekiyormuş gibi hissettirerek ilerliyor. Yer yer okuyucuya sanki bu bir grup araştırmacıyı incelemeye gönderilmiş sessiz bir elçi gibi de hissettirebiliyor.
1970’lerin Leningrad’ında temel olarak tek mekanda (bir apartman ve apartmandaki daireler ile avlu, merdiven, koridor gibi ara mekanlar) basitçe duran ancak insanı düşündükçe daha derinlere sürükleyebilecek satır arası ya da basitçe bir karakterin düşünceleri kamuflajı içinde verilmiş felsefi soruların eşliğinde geçen bu yaklaşık 150 sayfalık yer yer kafa karıştıran yolculuğun sonunda sorduğunuz soruları kendiniz cevaplamanız gerekiyor.
“Kıyamete Bir Milyar Yıl” Occam’ın Usturası diye bilinen ve basitlik ilkesi diye adlandırılabilecek çok basit bir yaklaşımdan da kısaca, en olması