Tristwitch
@tristwitch
We read to know that we are not alone.
İnsanoğlu birçok parçanın bileşkesidir; senin bir zamanlar olduğun gibi saf, berrak bir ateş değildir. Zekâsı sık sık duygularıyla çatışır, istenci ihtirasıyla… Ülküleri çevresine ters düşer ve eğer onların peşi sıra giderse, eskiyi nasıl yitirmekte olduğunu yüreği sızlayarak görür. Ama onların peşi sıra gitmezse bu kez de yeni ve soylu bir düşü yüz üstü bırakmanın acısını duyar. Ne yaparsa yapsın, bir kazanç ve bir kayıp, bir kavuşma ve bir ayrılık hissedecektir. Gidenlerin ardından yas tutar ve yeni olandan korkar. Mantığı geleneğine ters düşer. Duyguları, diğer insanların ona zorladığı kısıtlamalara karşı çıkar. Bunların sürtüşmeleri sonucunda ise, senin insanoğlunun laneti dediğin ve hor gördüğün şey doğar: Vicdan!
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Nefes, tanrıların değeri en az takdir edilen armağanıdır. Hiç kimse kralla dilencinin, efendiyle köpeğin soluduğu o güzel hava için şükrederek uğruna ilahiler okumaz. Ama, ah bir de onsuz kalınca!
Öz kendine bir şekil düşler. Şekiller gelip geçer, ama öz geride kalır ve yeni düşler kurar. İnsan bu düşlere ad verir ve özü yakaladığını sanır, hâlbuki gerçekdışını davet ettiğini bilmez.