Öz kendine bir şekil düşler. Şekiller gelip geçer, ama öz geride kalır ve yeni düşler kurar. İnsan bu düşlere ad verir ve özü yakaladığını sanır, hâlbuki gerçekdışını davet ettiğini bilmez.
Her şey değişir, yine de her şey aynıdır. Gün geceyi izler… Her gün farklıdır, yine de hepsi gündür. Dünyanın büyük kısmı yanılsamadan ibarettir, yine de bu yanılsama kutsal gerçeğin bir parçası olan düzene göre biçimlenir.