Trygaios Aristeides
@trygaios
Üniversite
4 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Mitolojide Konuşanın Dili ve İktidar
Gözde Demirel 
Theseus'un Kadınları
Klasik mitolojik anlatılarda tanrılar olmazsa olmazdır. Ancak onların temel işlevi çoğu zaman, kahramanları, kralları yani iktidar odaklı kişi ya da düşünceleri desteklemektir. Tanrısal bir dille meşrulaşan bu iktidar, insanlar için neredeyse itiraz edilemez bir kadere dönüşür.
“Theseus’un Kadınları” kitabı, özellikle Ariadne’nin hikayesi üzerinden bu yapıyı sorguluyor. Minos’un iktidarını tanrıların adına kullanma biçimi, kahraman, tanrı ve iktidar üçgenini aradaki sinsi ilişkilerle birlikte görünür kılıyor.
Kitap, “ya tanrılar olmasaydı?” sorusuyla tanrı müdahalesini dışlayarak, mitolojiye daha insan merkezli ve sorgulayıcı bir yerden yaklaşıyor.
Mitolojide kadın karakterler çoğu kez, erkek dünyasında ve erkek diliyle tanımlanır. Bu kitapta ise kadınlar, kendi düşünceleri, tutkuları ve en önemlisi kendi sesleriyle var oluyor.
Ariadne, artık Theseus’un yolunu açan bir yardımcı değil. Kendi hedefleri olan, duygularıyla hareket eden, gerektiğinde Theseus’u kendi amacına hizmet ettirebilen bir özneye dönüşüyor. Medeia ise, kendisine yüklenen “kötücül evlat katili” kimliğinden sıyrılıyor; bambaşka bir Medeia ile, başka bir eksende tanışıyoruz. Bu yönüyle de kitap sorgulamalarında oldukça radikal bir yerden konuşuyor.
Hayli akıcı bir dile sahip olan bu kitap, mitolojiye farklı bir gözle bakmak isteyenler ya da kadın karakterleri erkeklerin değil, kendi seslerinden duymayı tercih edenler için dikkat çekici bir seçenek.
Klasik mitoloji anlatısı, kralı, kahramanı ve ataerkil yapıyı yüceltir; tanrılar ise bunu tanrısallaştırmak için vardır. Bu kitap ise bu denklemi değiştiriyor ve kadınlara kendi sesleriyle konuşma hakkı veriyor.
Özetle “Theseus’un Kadınları” kitabı, tanrıların sustuğu, kadınların bizzat kendisinin gerçekten konuşabildiği bir
Gözde Demirel Theseus'un Kadınları
Klasik mitolojik anlatılarda tanrılar olmazsa olmazdır. Ancak onların temel işlevi çoğu zaman, kahramanları, kralları yani iktidar odaklı kişi ya da düşünceleri desteklemektir. Tanrısal bir dille meşrulaşan bu iktidar, insanlar için neredeyse itiraz edilemez bir kadere dönüşür.
“Theseus’un Kadınları” kitabı, özellikle Ariadne’nin hikayesi üzerinden bu yapıyı sorguluyor. Minos’un iktidarını tanrıların adına kullanma biçimi, kahraman, tanrı ve iktidar üçgenini aradaki sinsi ilişkilerle birlikte görünür kılıyor.
Kitap, “ya tanrılar olmasaydı?” sorusuyla tanrı müdahalesini dışlayarak, mitolojiye daha insan merkezli ve sorgulayıcı bir yerden yaklaşıyor.
Mitolojide kadın karakterler çoğu kez, erkek dünyasında ve erkek diliyle tanımlanır. Bu kitapta ise kadınlar, kendi düşünceleri, tutkuları ve en önemlisi kendi sesleriyle var oluyor.
Ariadne, artık Theseus’un yolunu açan bir yardımcı değil. Kendi hedefleri olan, duygularıyla hareket eden, gerektiğinde Theseus’u kendi amacına hizmet ettirebilen bir özneye dönüşüyor. Medeia ise, kendisine yüklenen “kötücül evlat katili” kimliğinden sıyrılıyor; bambaşka bir Medeia ile, başka bir eksende tanışıyoruz. Bu yönüyle de kitap sorgulamalarında oldukça radikal bir yerden konuşuyor.
Hayli akıcı bir dile sahip olan bu kitap, mitolojiye farklı bir gözle bakmak isteyenler ya da kadın karakterleri erkeklerin değil, kendi seslerinden duymayı tercih edenler için dikkat çekici bir seçenek.
Klasik mitoloji anlatısı, kralı, kahramanı ve ataerkil yapıyı yüceltir; tanrılar ise bunu tanrısallaştırmak için vardır. Bu kitap ise bu denklemi değiştiriyor ve kadınlara kendi sesleriyle konuşma hakkı veriyor.
Özetle “Theseus’un Kadınları” kitabı, tanrıların sustuğu, kadınların bizzat kendisinin gerçekten konuşabildiği birReklam
Mitolojik Roman: Orestes
Bitmek bilmeyen Troya Savaşı ve adeta onun, yerini bulmuş ilenci. Akha başkomutanı Agamemnon’un oğlu Orestes’in ve ailesinin trajik hikayesi. Baştan sona bir krallık mücadelesi, karşılıksız bir aşk ve Yunan mitolojisi.
Her savaş için kazanan ve kaybeden taraflar belirlenir. Oysa savaşların kazananı da yoktur. Taraf olan herkes kayıplar verir. Telamonoğlu Aias daha savaş sırasındayken girdiği bir nöbet sonucu kendini öldürür. Küçük Aias tanrılara saygısızlık eder ve dönüş yolunda can verir. Yenilgi bilmeyen Akhilleus daha savaştayken Troyalı Paris tarafından öldürülür. Odysseus yıllar geçmesine karşın yurduna dönemez ve yollarda binbir eziyet çeker.
Orestes de Troya Savaşı’dan bir kuşak sonrasıdır. Babası Agamemnon’un yarattığı bir trajedinin de baş kahramanıdır.
Antik çağlarda çok işlenen Orestes’in hikayesini okumaya, Yunan mitolojisinin koridorlarında dolaşmaya hazırsanız bu kitap tam size göre.
Kitabın ilk giriş paragrafını da paylaşmak isterim:
Ben Orestes. Kral Agamemnon ile Klytaimestra’nın biricik oğlu. Kaç kuşaktır soyumuza musallat olan tanrısal bir lanetin son halkasıyım. Hayatım, özellikle de gençlik yıllarım acılarla ve kederlerle geçti. Tanrısal lanetin üzerine bir de annemin laneti eklendi. Peşime takılan ve her daim içimi kemiren öç cadıları Erinyslerden dolayı oradan oraya sürüklendim. Kimilerine göre aklını tümüyle yitirmiş, tam anlamıyla çıldırmış bir deliydim, kimilerine göreyse tanrıların lanetini yaşayan bir bahtsız.
Herkese sevgiler, keyifli okumalar
Reklam