ro.dî Jon Kürt
@ttarkovski
Psikolojik Danışmanlık|Rehberlik
63 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Ben iyi kalmaya çalışırken, dünya kirlenmeye devam etti. Vicdanımı temiz tutarken, içimde biriken kırgınlıkları nereye koyacağımı bilemedim. Hayat kırılgan bir şey. Bazen bir bakışla çatlıyor, bazen bir kelimeyle tamamen dağılıyor. Ve insan, paramparça olurken bile bunu kimse fark etmiyor.
Reklam
Belki de seni sevmem değil, seni yanlış bir renkte sevmemdi hata.
Sana baktım, denize baktım… ikiniz de olması gereken renkte değildiniz.
Aslında o iş öyle değildi ama hiç uzatmadım. Nihayetinde her şeyin bir tepkiyi hak etmediğini bilecek yaştayım. Sessizlik yeterince gürültülüdür.
10 Haziran 2025 – Salı
(saat belli değil, zamanın da anlamı yok artık)
Sevgilim,
Her sabah içimde çoğalan bir gölgeyle uyanmak, artık yalnızca bir alışkanlık değil — bir zorunluluk. Bu karanlığı taşımak yaşamın kendisinden ağır gelmeye başladığında, geriye yalnızca sessiz bir vazgeçiş kalıyor. Sana böyle bir iz bırakmak istemezdim; ama sen incelikli bir ruhsun, beni değil, duyguyu hatırlarsın. Bu gidişin ardında bir suçlu arama — çünkü ortada bir suç yok, sadece yorgun bir ruhun kendi iç akışına dönmesi var.
Tek avuntum, her şeyin sonunda bir hiçliğe varacağı umuduydu; orada, bir daha uyanmamak, bir daha hatırlamamak, bir daha hissetmemek...Yeniden var olmak düşüncesi bile midemi bulandırıyordu.
Daha bu hayatın kabuğunu kaldıramamışken,
başka bir hayatın varlığı neye yarardı bana?
Reklam