Bul bakalım kafiyelerini: Âh.
İsmail bir çırpıda saydı Râh, ervâh, gâh, tecelligâh, agâh, nigâh, ikrâh, iflâh…
Biraz düşündü ekledi:
Günâh da âh’la kafiyelidir. O da siyâhla, simsiyâhla, vâhla, eyvâhla.
Lâkin hepsi de Allah’la. Âh’tır kafiyelerin en güzeli.
Sen Gazi Kemal’i duydun, ben gördüm. Memleketin efendisi köylüdür deye neden dedi Gazi Kemal? Çünkü Kurtuluş Savaşı’nı köylülerle kazandı. Eğer varsa, yarın cennete de köylüler gidecek önce. Neden? Çünkü köylüler sade kendilerinin değil, tüm milletin ekmeği için çalışır.