TUĞÇE ÇİFTÇİ

Sık sık merak ettiği bir şey vardı: İnsanlar anı yaşamayı eden ancak an geçip gittikten sonra fark ederlerdi?
Sayfa 86·Kitabı okudu
Reklam
Evlilikler değil, insanlar başarısız olurdu.
Sayfa 9·Kitabı okudu
Ey acıdan damıtılmış yaşama sevin-ci, sen ne güzel, ne büyük, ne değerlisin...
Sayfa 37·Kitabı okudu
Kendisini sevmeyenin acısı da olmazdı öfkesi de...
Sayfa 37·Kitabı okudu
Bütün erkeklere mavilik veren bir gökyüzüydü.
"Herkesi babama benzetirdim. Ya da hiç kimse babama benzemezdi. Evimizde yapraklanan bir çınar ağacıydı. Gölgesi yazın serinlik, kışın sıcaklık verirdi. Yanımda olduğu zamanlar iki kat yaşardım. Yüreğimde karıncaların yürüdüğü bir yeni zamandı. Kim birazcık ona benziyorsa gizlice seviyordum.
Sayfa 37·Kitabı okudu
Reklam