Tuçe Topal
@tucetopal
ars longa, vita brevis
ölü ayakkabısı beklemek demek, bekleyecek hiçbir şey kalmamak demektir,
Körlük, her şeyi sular altında bırakarak önüne katıp götüren ani bir deniz kabarması gibi değil, binlerce çalkantılı dereciğin sinsice, toprağı yavaş yavaş sızdıktan sonra, aniden tamamını istila etmesi gibi yayılıyordu.
Zayıflığımızı belli etmek istemediğimizde, iyiyim diyip geçiştiririz ya öyle söylemişti, hatta ölecek durumda olsak bile iyiyim deriz, kabaca buna yiğitliğe bok sürdürmemek denir, olayları böyle mantıksızca tersine çevirmek yalnızca insan türüne özgüdür.
Zaman geçtikçe, birlikte yaşarken ve genetik değişimler olurken, vicdanımızı giderek damarlarımızda dolaşan kanın rengine ve gözyaşlarımızın tuzuna buladık, bu da yetmiyormuş gibi, gözlerimizin içimizi gören birer aynaya dönüştürdük, sonuçta gözlerimiz, ağzımızda inkar etmeye çalıştığımız şeyleri çoğu zaman hiç çekincesiz gözler önüne serer hale geldi.
