"Annem elindeki kitabı kapatmış, bizi seyrediyordu. Dinlemiyordu. Sadece tadını çıkarıyordu. İki çocuğunun yeniden bir araya gelip önemsiz konularda, önemsiz planlar yapmasını zevkle izliyordu. Hayattaki en huzur verici şey, önemsiz projeler yapmaktı. Çünkü işlerin önemi artınca, verdikleri acı da büyüyordu."
Kinyas ve Kayra
"Bağımlı bir insan atlı karıncaya binmiş gibidir. Ne bir varış noktası ne de bir ilerleme vardır hayatında. Herkes başladığı yerde midesi bulanana kadar döner durur."