19. yy bürokrasisini mübalağa ile eleştirerek her ne kadar başka bir ülkeyi kast etmiş olsa da aslında tüm ülkelerde oranı farklı şekilde olan yanlış bürokrasinin ilginç ve bir o kadar da çarpıcı bir şekilde anlatıldığı görünüşte reaileteden uzak gibi görünmüş olsa da aslında tüm gerçeklere tüm çıplaklığıyla değinen ders çıkarılması gereken üçü birbirinden ayrı olarak da üçü bir bütün olarak da anlamlı bir kitap bence. Ve bu gibi bürokratik sorunlar geçmişte de şu anda da var olduğu ve gelecekte de varolacağı için hitap açısından tüm çağlara uygun olabilecek nitelikte bence. Çünkü bu dünyada ne sefalet biter, ne cehalet ne referans adı altında torpil …
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnceleme yazmayacağım bu kitaba sadece Şahin’in, Gülşah’ın hamile olduğunu öğrendikten sonraki sayfalarını değiştirip kendim yeni bir son yazacağım. Okuduğum acının etkisinden,
gözyaşımın oluşturduğu karartıdan kurtulduğum vakit …
Benim için tam bir hayalkırıklığı olan bir kitaptı.İtiraf etmek gerekirse baştan sona kadar Frida’yı bu kadar ölümsüz yapan resim yeteneği hariç ne olduğunu anlamaya çalıştım. Evet çok acı çekmiş evet başına çok kötü şeyler gelmiş çok kötü şeylerle sınanmış ama ölümsüz olabilmesi için bunlara “rağmen”diye sıralanan özelliklerin hikayelerin olduğu bir kişilik beklerdim. Ama ben kitap boyunca yaşanınların sonucu oluşan bir Frida gördüm. Bu sonuçlar, her insanda doğurulacak sonuçlardı. Ne yalan söyleyeyim bu kitaptan önce ben Frida’yı feminizmin önderlerinden sanıyordum ama benim literatürümdeki feministlikte bunlar asla kabul edilemez şeylerdi.Kendine değer verme, kadın kimliğine saygı duyma bu değildir. Bir erkek bırak kardeşinle, bırak defalarca olmasını seni tek bir kez dahi aldatıyorsa aldatabiliyorsa ve sen buna göz yumuyorsan üstüne üstük kendi eksikliğin olarak görüyorsan burda ne kendine ne cinsine saygı vardır ne de feminizm vardır. Nasıl ki o iğrenç görünümlü yaratığı Frida zekası için sevebildiyse Frida da zekası için sevilmeye layık bir kadındı.
Bir güncesinde demiş ki bunca acıya rağmen sana bir kez isyan ettim mi Tanrım demiş ama sözleri hep Tanrı’nın yaşattıklarını kendini sevmediğine bağlayan sitemlerle dolu.Tamam, tabi ki bu kadar büyük bedelleri haketmemiştir. Zaten olaya haketmek ya da haketmemek gözüyle bakmamalıyız böyle bakarsak tarihin başlangıcından sonuna kadar işin içinden çıkamayız.Kimin neyi ne kadar hakettiği, ne kadar ve nasıl yaşaması ve ölmesi gerektiği her zaman muaamma ve sınırı olan bir sorgulama şeklidir. Çünkü bunu düşünecek olursak tarih kafayı sıyırmamıza sebep olacak güce sahip.Bunun yerine hayatta payımıza düşeni en layığıyla yaşamaya çalışarak, yani, bize verilen düşünme, beyin gücümüzü, sorgulama yetimizi daha verimli ve
Kitap genel manada içerikten çok üsluba önem verip daha çok psikolojik tahliller betimlemeler ağırlıklı olduğu için bir an önce bitse hissi yarattı bende.Ressam, Meryem Ana olarak seçtiği Yahudi kıza iyilik yaptığını sanarken bence büyük bir kötülük yapıyor.15 yaşında olup o zamana kadar hiç bir insaniyet görmemiş bir kıza misyonerlik üstlenip dinden önce anlatılması gereken öyküler mistik hikayelerden ziyade insanî, hayata dair hikayeler olmalıydı.Ki bu yaşına kadar ailesinin ölümüne sebep olan kötü anlatılan Hristiyanlarken ... Ki bu çocuk daha ergenliğe yeni giren 15 yaşında bir çocukken.Esther sadece bir çocuktu.O yüzden o çocuğa o kadar bağlandı kendisi gibi masum, çıkarsız saf olduğu için.Analık içgüdüsünden falan değildi bence. Kendini onun annesi sanması çizilen portrenin Meryem Ana portresi oluşu ve aldığı bu boyundan büyük sorumluluktan ötürüydü. Kendisini onun arkadaşı değil ablası değil de annesi sanması da empoze edilen bir şeydi aksi halde hamile kalmadan, tam anlamıyla yaşı gelmeden bebeğini isteyeceği bir adama aşık olmadan bir kadının doğuştan annelik içgüdüsünün varolduğuna inanmıyorum.15 ya 15, hadi yaşı da geçtim biraz önceki saydığım şeylerin hiçbiri henüz gerçekleşmemiş o yaşına dek gördüğü tek insanî şey o bebek ve o bebeğin annesi figürüyle bir anda büyük bir meselenin içine düşen bir çocuktan bahsediyoruz.O bebeğin arkadaşı ya da ablası olarak görseydi kendisini eğer bu kadar abartılı bir takıntıya sürüklenmeyecek ve belki de ölmeyecekti. Kitabp belki de misyonerliği, dini, siyaseti ön plana çıkarmaya bazı zaman evriminin var olduğunu sandığı mucizeleri anlatmaya çalışan bir kitaptı -ki bence hiçbir mucize yoktu- ancak çocuk yaştaki bir kadına o kadar büyük bir haksızlık yapılmıştı ki ve o kadar boş yere öldü ki odaklanabildiğim tek şey bu oldu
Şiirler...
Şiir okumak kadar güzel bir şey var mıdır cidden ?
Her bir şiirini sindire sindire her bir şiirini besteleyerek şarkı yaptığım bir kitaptı.
Duygu , duygu , duygu ...
