Necdet Feridun eğitimli,bilgili ama o kadarda çapkınlığıyla nam salmıs bir gençtir.Aşka inanmayan hatta dalga konusu yapan bu gencimiz,yan köşke taşınan altın bukleli,guzel melihaya aşık olur.İlk başta karşılıksız başlayan bu sevda sonrasın da karşılık bulur ama Meliha artık Feridun'un en yakın arkadaşıyla evlenmiş olacaktır. Türk edebiyatında uzun zamandır böyle sürükleyici bir eser okumuyordum. Necdet'e kızdığım,Meliha karakterine gıcık olduğum,ama ien çok ta Müzehhir ve İbrahim Şemsiye üzuldügüm bir kitaptı.İki kişinin aşk diye tanımladığı saplantı kaç kişinin mutsuzluğuna sebep oldu. Müzehhire ayrı bir not yazmassam,bu kitaba da yoruma da yazık olacağını düşünüyorum." Müzehhir benim bu kitapta okuduğum belki de en masum insandı.Ama ilk onun canı yandı o kadar güzel sevdi ki,sevdiği için sevdiğinden bile vazgeçmek zorunda kaldı. sitem etmedi, Meliha gibi hirslara kapılmadi,elde etmeye çalışmadı.Belki de aşk en çok Müzehhir gibilere yakışırdı.Bir gün bir psikolog bana demişti ki "Bu hayat hassas kalpler icin cehennem.Müzehhirin de o hassas kalbi bu kötülük dolu cehennemi kaldıramadı.