Kediler ve Kitaplar
@tugbakgcmn
Şu anda okuduğu kitap
“Unutma yetisini kaybetmenin siyah mermerden yapılmış kaskatı bir levha haline getirdiği hayatım bundan otuz küsur yıl önce altüst oldu.” satırlarıyla bizi içine çeken bir Ayfer Tunç romanı kendisi.
Annemin Uyurgezer Geceleri, güçlü bir fikrin etrafında kurulan ama okurda farklı duygular bırakan bir roman. Ayfer Tunç’un dili akıcı ve gözlem gücü oldukça kuvvetli. Romanın merkezinde aile ilişkileri, geçmişin insan üzerindeki izleri ve bir annenin karmaşık dünyası yer alıyor. Hikâyenin temel fikri gerçekten etkileyici; özellikle insanın çocukluğu ve ailesiyle kurduğu bağların hayatı nasıl şekillendirdiğini göstermesi bakımından düşündürücü.
Bununla birlikte romanın bazı bölümlerinde anlatının gereğinden fazla genişlediğini hissetmemek zor. Yan karakterlerin ve bazı olayların çok uzun detaylarla anlatılması, hikâyenin ana duygusundan zaman zaman uzaklaşmasına neden olabiliyor. Okur olarak kimi yerlerde “hikâye tekrar merkeze dönse” hissi oluşabiliyor.
Yine de kitabın temel meselesi oldukça güçlü. Aile içinde biriken kırgınlıklar, söylenmeyen sözler ve geçmişin gölgesi romanın en etkileyici tarafını oluşturuyor. Özellikle anne karakterinin iç dünyası ve onun hayatla kurduğu kırılgan bağ, kitabın duygusal gücünü artırıyor.
Sonuç olarak Annemin Uyurgezer Geceleri, bazı yerlerde fazla detaylı anlatımıyla sabır isteyen ama merkezindeki duygusal hikâyesiyle okuru düşündüren bir roman. Eksiklerine rağmen insanın zihninde özellikle aile ilişkileri üzerine uzun süre dolaşan sorular bırakıyor.
Reklam
Bazı kitaplar vardır; okurken değil, bittikten sonra kalbinizde büyümeye devam eder. Hamnet tam olarak böyle bir roman.
Maggie O’Farrell bu hikâyede yalnızca bir çocuğun kaybını anlatmıyor; bir annenin kalbini, bir ailenin kırılgan dengesini ve yasın insan ruhunda bıraktığı derin yankıyı anlatıyor. 16. yüzyıl İngiltere’sinde geçen bu roman, tarihsel bir olaydan yola çıkarak sade bir anlatımla okuyucuyla buluşmuş.
Romanın merkezinde Agnes var. Sezgileri güçlü, doğayla iç içe yaşayan, çocuklarına duyduğu sevgiyle dünyayı anlamlandıran bir kadın. Onun anneliği, korkuları ve sezgileri o kadar güçlü bir şekilde anlatılıyor ki okur olarak sadece bir hikâyeye tanıklık etmiyor, adeta bir annenin kalbinin içine davet ediliyorsunuz.
*Kitabın dili sakin ama derin; gösterişli cümlelerden çok sessizliklerin, küçük anların ve görünmeyen duyguların gücüne dayanıyor.* O’Farrell, kaybı büyük dramatik sahnelerle değil; evin içinde dolaşan bir sessizlik, eksilen bir nefes, değişen bir bakışla anlatıyor. Ve belki de bu yüzden romanın hüznü çok daha gerçek hissediliyor.
Hamnet, yalnızca bir yas hikâyesi değil. Aynı zamanda sevginin insanı nasıl şekillendirdiğini, bir kaybın bir aileyi nasıl dönüştürdüğünü ve hatıraların zamanla nasıl daha parlak hale geldiğini anlatan derin bir roman.
Bazı hikâyeler bittiğinde kapanır.
Ama bazıları kalbinizde yaşamaya devam eder.
Hamnet işte o hikâyelerden biri.
(Kitabın yarısında filmini izlemiş biri olarak tamamen okumadan filme başlamayın derim.)
Bir çok kişinin önerisiyle alıp büyük umutlarla başlanan bir kitap… Kötü değil fakat 280 sayfalık bir olay örgüsü asla yok. Uzun uzun bir sürü karakter tanıtıp sadece son 20 sayfasında sonuca varan, bir his bir duygu ya da ders çıkaracağınız türden bir kitap değil. Yarısına kadar bir beklentiyle okuyup sonra altını çizecek bir iki güzel söz bulmak için okunuyor. Neye dayanarak tavsiye edildi ve bu kadar övüldü asla anlayamadım.
İnsan çocuğunu ne zaman kaybeder?1000Kitap
Alex Schulman’ın “Malma İstasyonu”, İsveç’in kasvetli doğasında geçen, üç farklı karakterin kesişen geçmişlerini anlatan, duygusal açıdan yoğun ve gizemli bir roman. Öykü, Harriet’in oğlunu alıp kaçmasıyla başlar ve geçmişte yaşanan travmatik olayların izini sürerek bugünü anlamaya çalışır. Kitap, anne-çocuk ilişkisi, suskunluk, bastırılmış duygular ve yüzleşme temalarını işlerken, zamanlar arasında gidip gelen kurgusuyla dikkat çeker.
Yazar, karakterleri derinlemesine işler; her biri travmalarla dolu, yaralı ama gerçek. Schulman’ın dili sade ama çarpıcıdır; atmosferi karanlık ve sarsıcıdır.
“Malma İstasyonu”, duygusal katmanları derin, psikolojik yoğunluğu yüksek bir roman arayanlar için güçlü bir tercihtir. Sessizlikle anlatılan acılar, en çok içimize işler.
Güzelliğin bedeli1000k
-Spoiler İçermez-
Kitap, yakışıklılığıyla herkesi büyüleyen Dorian Gray’in, ressam Basil Hallward tarafından yapılan portresi üzerinden gelişen ahlaki ve felsefi bir hikâyeyi anlatır. Dorian, yaşlanmak istemez ve bir dilekte bulunur: kendisinin değil, portresinin yaşlanmasını ister.Dileği gerçekleşir. Dorian artık her türlü günaha sürüklenirken dış görünüşü sabit kalır, ama portresi zamanla onun iç çöküşünü yansıtır.
Oscar Wilde’ın zekice aforizmaları, yoğun betimlemeleri ve ironik üslubu dikkat çeker. Yer yer teatral, yer yer şiirsel bir anlatımı vardır.
- Derin felsefi sorgulamalar barındırır.
- Gotik öğelerle estetik anlayışı harmanlar.
- Ahlaki çöküş ve vicdan azabının sembolik bir yansımasıdır.
- Edebiyat tarihinin önemli klasiklerinden biridir.
Dorian Gray’in Portresi, güzelliğin ve gençliğin peşinde, ruhunu yitiren bir adamın çarpıcı hikâyesiyle hem estetik hem de ahlaki derinliği olan konusuyla klasikleşiyor.
Reklam