Her yükselen bir gün düşer,
İnişler başlar Zirveden.
Ömrün mutlu günlerine niçin aldanır ki insan?
Her şey değişir gök gibi.
Bir gün pırıl pırıl bir gün bulutlu;
Sen de öylesin işte…
Bugün güldürürse yarın aldatır zaman;
Kime uzatmış ki bir şefkat eli bu dünya?
Kime
ebedi iyilik vermiş, kime yaramış sonsuzca?
Düşün, nerededir şimdi, var mıdır onlardan bir iz?
Nerede muhteşem taçlı Yemen hükümdarları?
Şeddat’ın İrem bağı, İrem cenneti nerede?
Nerede bugün iran’ın Sasani hükümdarı?
Karun’un bitmez tükenmez serveti nerede bugün?
Acımak… Ben insan ruhlarındaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniyim. Evet, dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse başkalarının elemi de bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi, insanlığımızın derecesini öğretir…