Biz nasıl yeni bir zaman yaratacağız
Biz nasıl bu çürümeden arınacağız
Biz nasıl birbirimizin onurunu koruyacağız
Biz nasıl özgürlüğümüzü hatırlayacağız
Biz nasıl evlerin ağıtını göreceğiz
Biz nasıl kendi şarkımızı söyleyeceğiz
Biz nasıl çocuklarımıza inanacağız
Biz nasıl başkalarının masalını seveceğiz
Biz nasıl gözyaşımızla güzelleşeceğiz
Biz şarkımızı birisine söylemezsek dünyada sevgi olmaz. Kendimizi taşıyamayız. Arzumuz ruhumuza azap verir. Güzellik cezaya döner. Bize yaşama sevinci bağışlayacak bir 'gönül yaramız' olmaz. Otları da yıldızları da ancak ölünce görürüz. Taşların bile aşkla soluk aldığını duyamayız. Birisi bizi sevmezse, bizim insanlara söyleyecek sözümüz kalmaz.