Tuğçe

Tuğçe
@tugceecelk
Reklam
Kız çok şey görmüş, çok şey yaşamıştı. Korku ve tehlikeye doğru düzgün tepki verme becerisini tamamen yitirmiş gibiydi. Tehlikeye karşı duyarsızdı ve bu da kendi başına bir ölüm fermanı demekti.
Hayatının yarısını hapiste geçirip, tekrar salıverilen bir insanın ne hissettiğini galiba artık biliyordum. Bu insanlar nasıl davranmaları gerektiğini ve toplumun içine nasıl karışacaklarını bir türlü bilemez, sürekli arkalarını kollarlardı. Sabah saat beşten sora uyuyamazlar, ne yiyeceklerine, ne zaman yiyeceklerine karar verme özgürlüklerinin olduğuna inanamazlardı. Şiddet, karanlık ve mahpusluk hayatlarının o kadar büyük bir parçasıydı ki, bunların aksinin de mümkün olduğunu düşünemezlerdi. Öyle olmak istemiyordum. Artık istesem de istemesem de hayatımın geri kalanını bu şekilde yaşayacağımı hissettim.
Bu rüyadan uyanmam gerek, küçüğüm affet. Anladım sevgiymiş emek, uyandır beni affet.
Müzik