Sanki zaman babamın malıymış gibi ağır ağır çamaşırları astım. Çalışırken coşup yürüyen çamaşır makineli bir evde, bir pazar gününü hatırladım. Hatırladıklarım bana ait değildi. Bana ait olmayışları hatırlamama mani değildi.
Olmadı. Ben sizinki kadar teşekküllü ve oturmuş bir hayat kuramadım.
İstemediniz mi, beceremediniz mi?
Beceremeyeceğimi düşündüm.
Neden?
Becerme gayretlerinin nasıl tarumar olduğunu gördüm. Beyhude kalıyor çabalar.
Karamsarsınız.
Bir yönüyle evet.
Bir idealiniz de yok...
Küçük bir şerh ile evet.