Tuğçe HANCIOĞLU
@tugcehancioglu
Ben Tuğçe, ben benim sadece
tugcehanci.blogspot.com.tr/
Sağlık Yöneticisi
Üniversite
Sakarya
Sakarya/Adapazarı, 8 Kasım
187 okur puanıHaziran 2018 tarihinde katıldı
İkinci BölümHayat
"Bunlar da ne?" diye soruyor Hiro doğrulup bakışları benimkileri takip ederken.
"İnsan gölgesine benziyorlar," diyorum. "Sanki ruhları toprağa yapışmış gibi," diye fısıldıyorum.
İkinci BölümHayat
En tuhafı da ayaklarımın altındaki betonun üzerinde kollarını iki yana açmış, insan şeklinde kara bir gölgenin olması.
İkinci BölümHayat
Bina yerle bir olmuş. Yalnızca iki köşe duvar, öleli uzun zaman olmuş bir hayvanın beyaz, ağarmış kemikleri gibi ayakta duruyor.
Birinci KısımHayat
"Ama... hikayeler," diyecek oluyorum.
"Kelimelerden ibarettir," diyor, "daha fazlası değil."
Yazarın NotuHayat
Korku herhangi bir on yıllık döneme, cinsiyete, ülkeye ya da kültüre özgü değil.
Keza suçluluk duygusu da.
Ya da sevgi.