Depresyonlu insanlar,çocukluklarında sık olarak şımartılmış kimselerdir;günün birinde şımartılmalarının sona ermesi yaşam üsluplarını belirleyici bir etken oluşturur.
Bir insan palavra savurur,övünüp durursa, kendini başkalarından aşağı gördüğünden,yaşamın olumlu tarafında başkalarıyla boy ölçüşecek kadar kendini güçlü hissetmediğinden yapar bunu.
Kendisine İsa ya da İmparator gözüyle bakan insanlara rastlarız.Böyle bir kişi yaşamın olumsuz tarafında bulunur;rolünü öyle oynar ki,sanki gerçektir dersiniz.Soyutlanmış bir yaşam sürer. Geçmişini kurcalamaya görelim,vaktiyle aşağılık duygusu içinde yaşadığını ve sonradan hiçbir işe yaramaz bir üstünlük kompleksi geliştirdiğini saptarız.