Adın Figen ya, Figen der dilim. Seni tasvir eder, beni mesut. Dilimle dudağım arasında kalırsın. İçim ezilir. Gün olur, gönül koyarsın. Sözcüklerle okşar, sıfatlarla severim. Gönlümden, dilimden düşersin. Sevdan gönlüme vurdukça, dilim tercüman olur. Senden başkasına zehirdir, diyebilmez.