Büyükler kaba sözcükleri kullanmaya bayılır fakat biz çocukların ağzından duydular mı şaşırarak bu kaba sözleri nereden öğrendiğimizi sorgulayıp bize kızarlar. Oysa onlar hayatımızın içinde davranışlarıyla bizlere örnek olduklarının farkına varmalılar. Bizler şayet hata yapıyorsak bu hatalarda büyüklerin de payı olduğunu bilmeliler. Bize her el kaldırdıklarında aslında kendilerini dövüyor, bizi her azarladiklarında içten içe kendilerine kızıyorlar. Başarımızda pay sahibi olduğunu düşünürler de niçin başarısızlığımızda bizi bir başımıza bırakırlar? Hayat yolculuğumuzda bize yalnız olduğumuzu keşke bize hissettirmeseler ......
Bu adamın sahaflar ve eskiciler haricinde kimselerle konuşmuşluğu yoktu. Ketum olduğu kadar hayalperest, nemrut olduğu kadar mahzun bir adamdı; tek bir düşüncesi, tek bir sevdası, tek bir tutkusu vardı: Kitaplar.