1938 10 Kasım Perşembe 9.05 bir halkın,Türk halkının yüzüne bir tokat gibi indi ölüm...Liderleri,yoktu artık hava birden daha da soğudu,gözyaşları sel oldu ülkede,çığlıklar atıldı...Bugün yine 9.05’te,sirenler çalacak,çığlıklarımızı temsilen.Onu,büyük adamı,babamızı,liderimizi,ATAMIZI kaybedişimiz yine gelecek aklımıza. Ama o asla ölmeyecek “Beni görmek demek,mutlaka yüzümü görmek demek değildir. Benim fikirlerimi,benim duygularımı anlıyorsanız bu kafidir.” demişti bu büyük adam,o yüzden asla ölmedi çünkü her zaman onu görmeden,sesini sadece kayıtlardan dinleyen evlatları vardı ve her zaman olacak. “Atatürk benim adamım!” dediğimi hatırlıyorum küçükken,hala öyle ve hep öyle kalacak...Seni seviyorum adamım,huzur içinde yat.