tuğlem
@tugleem
Hermes kulübesi bizi hiç de şaşırtmayarak 2 aldı. Bir çocuğun hangi tanrıdan olduğu bilinmiyorsa,Hermes kulübesine atanırdı. Tanrılar da eksik olmasınlar biraz unutkan olduklarından,bu klübe hep tıklım tıkış olurdu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Neden Cesurluk’ta ölen insanlar birden kahramanlaşıyor? Neden kahramanlaştırıyoruz? Ahlaktan nasibini almamış topluluk liderlerimiz,kuyumuzu kazan akranlarımız ve sivri dilli eğitmenlerimiz arasında kahraman olarak ilan edebildiklerimiz belki de sadece ölenlerimizdir. Bizi artık hayal kırıklığına uğratmayacakları için kahraman olurlar;biz onları unuturken,zamanla daha iyi hatıralarla aklımızda kalırlar.
havluların kullanım alanları
Bir havlu,der,yıldızlararası seyahat eden bir otostopçunun sahip olabileceği neredeyse en işe yarar şeydir. Bir kere pratikte büyük değeri vardır-Jaglan Beta’nın soğuk aylarında yol alırken ısınmak için ona sarınabilirsiniz;Santraginus V’in ışıl ışıl mermer kumsallarında baş döndürücü deniz buharını içinize çekerken üzerine yazabilirsiniz;çöl dünyasi Kakrafoon’un kıpkırmızı ışıldayan yıldızlarının altında onu üzerinize örtüp uyuyabilirsiniz;ağır ağır akan Moth ırmağı üzerinde seyrederken mini salınıza yelken yapabilirsiniz;yumruk yumruğa dövüşlerde kullanmak üzere ıslatabilirsiniz;zehirli gazlardan korunmak ya da Traal’ın Kurt-gibi-acıkmış Cırtlak Canavarı’nın bakışlarından(aşırı aptal bir hayvandır,onu göremiyorsanız sizi göremediğini sanır ve sizi görmez-ot kadar aptal,ama çok açtır)kaçmak için başınıza sarabilirsiniz;acil durumlarda havlunuzu imdat işareti olarak sallayabilirsiniz ve tabii ki,hala yeterince temiz görünüyorsa onunla kurulanabilirsiniz
Sayfa 46
Ya ben? Bir daha satılmayacağımı,hep onların yanında huzur içinde yaşayacağımı öğrenince çok mutlu olmuştum. Ama içimden hiçbir zaman atamayacağım bir burukluk vardı;keşke Ginger da yanında olup böylesine güzel bir mutluluğu yaşasaydı.
Aşağıda yemek odasında Rogers şaşkınlık içindeydi.
Masanın ortasında duran porselen biblolara bakıyordu.
Kendi kendine mırıldandı.
"Çok tuhaf! Daha önce on tane olduklarına yemin edebilirim."
