İki şəhərin hekayəsi
Əsərin mövzusu haqqında yazmayacam,bu haqda kifayət qədər oxucunun təhlili var burada.Mən ən çox kitabda mənim diqqətimi çəkən,qəlbimə,ağlıma həkk olunan,unutmayacağım məqamlara toxunmaq istəyirəm.
Kitabda ədalət, haqsızlıq,zülm,sevgi,nifrət,intiqam,aclıq, səfalət,acı,kədər,ayriliq,dostluq,sadiqlik,xəyanət -butun duyğulara rast gəlmək olur.18ci əsr Fransasinin aclıq, səfalət içində yaşayan,varlıların bolluqdan,kasıbların aclıqdan öldüyü atmosferi hakimdir əsərə.
Əsərdəki hər bir dialoq,hər bir qəhrəman əsasdır.Kitabin ortasında bir də görürsən ki,sənin o qədər də ciddiyə almadığın qəhrəmanlardan biri hadisələrin mərkəzində imiş.Məsələn Madam Defarge kimi,o qədər önəmli saymadigim bu obraz mənə sonda "A. a.a"dedirtdi.Hadisələr o qədər bir biri ilə sıx bağlıdır ki,oxuyarkən həyəcanlanmamaq mümkün deyil,əsər sona doğru daha çox surukləyici idi.
Mənə görə əsərin baş qəhrəmanı Sdney Cartondur.Kitabin başından oxumağa başlayandan onunla dialoqlar bir başqa hava qatırdı kitaba.
Hər nə olursa olsun,kim belə qərar verə bilərdi həyatı ilə bağlı?!Necə sevgi, dostluq var uğrunda fədakarlıq ediləcək indi?! Carton bəlkə sevdiyi üçün,bəlkə ədalət üçün bunu edirdi,bəlkə də yaşadığının həqiqi anlamı olması üçün.Carles Darneyin həyatının yenidən anlam qazanması Cartonun həyatı ilə bağlı idi.Charles Darney həbsxanadakı son günündə hər kəsə məktub yazirdi,Lucie,Mr Lorry və həkim Manette 'ə.Carton onun ağlına belə gəlməmişdi.Carton bir insanın başqa bir insana bu həyatda hədiyyə edə biləcəyi ən böyük,ən qiymətli şeyi hədiyyə edirdi Darneyə,amma onun ağlına belə gəlməmişdi Carton.
"Carton aklına hiç gelmedi.Zihni diğerleriyle o kadar meşguldü ki,bir an için bile aklına gelmedi o"
Və bir hissə daha:Cartonu həbsxanada qarşısında görən Darneyə:
" Görmeyi umduğun en