Öncüler başladıkları yerde durmazlar;ama bununla beraber girdikleri yolu daraltırlar,kendilerine üzerinde yüksek toleransla dolaşacakları bir ana yol oluştururlar.
Hiç kimse başkalarına çıkar sağlayan bir rotanın kendisine uygun olduğunu düşünmez...
Yüreğimin ellerine bıraktığın mavi masallarda okuyorum seni
Gözyaşımla yıkadığım düşlerimin huzurunda...
Zamansızlığın takvimlerinden dökülüp
Yüzü aşk çalan bir adamın avuçlarında sızlıyor hayallerim
Düşüp kararan gecelere
Sahipsiz acılara kapanıyor gözlerim
Uyutamıyorum uykularımı
Yastık altında küfleniyor rüyalar
Seni kuruyorum saatlerime sensizliği yok sayıp
dakikalar ç/alıyor benden beni
Üç beş nöbetlerini bekliyor
Yüreğimi sızlatmak için düşlerim
Hüznün vurdukça yüzüme
İçtiğim sigaranın alevinde yakıyorum c/esaretimi
Küllerimden doğuyorsun yeniden
Sen kesiliyorum
Sensizliğin en acı anlarında bile
Tenimden dökülüyor aşk kokan y/anların
Bedenimin en ücra izbelerine...
Aşk renkli tebessümler asmak isterken
Kasım acısında iklimler düşürdün gülüşlerime...
Çok üşüyor yalnızlığım
İçimdeki onca yangına rağmen
Artık hatırlanmaya değecek kadar bile kalmadın. Seni unutmak hakkım! Unutkan biri değilimdir ama sen bende hatırlanacak hiçbir şey bırakmadın. Benim unutulmuşum olmak bile güzeldir, bil. Aşk mı? Aramızda kaldı; içimizde değil… Yanlış aşkta doğru aranmaz. Ama yine de oku istiyorum. Cümlelerimde gizlenmiş duygudan ne anladığını benim nasıl yazdığım değil, senin nasıl okuduğun belirler.
Yaralı, Kahraman Tazeoğlu
Bazen bir yara öldürmez ama bütün hayatı elinden alır...
Kaybettiğimiz halde bir gün döneceğine inandığımız insanlar vardır.Ansızın kalbimize misafir oluveren ve hiç ummadığımız anda içimizden çıkıp giden...İşte bu yüzden sevmek bize kaybetmeyi de öğretir.Biz yolcu etmiş olmasak bile onlar bizim gidenleriniz dir. Sen de öylesin benim için. Sevmeyi seninle öğrenmiştim ben.Senden önceki hayatım sevdiğimi zannettiklerimle doluymuş.