Hakan gündayyyyy
Tabiki Hakan Gündayın her kitabında olduğu gibi yine kitabı bitirsikten sonra gram bişey hissedemedim.Bunu kötü anlamda demiyorum.Adamın kitapları gerçek dünyayla özleştirilebildiği için bazı psikolojik gerçeklern farkına varıyor insan kinyas ve kayrada olduğu gibi bu kitabında psikolojik açıdan bana çeşitli bakış açıları kattığını düşünüyorum.Şiddetle tavsiye ediyorum.Konuya giriş yapmak istemedim çok uzun olmasın diye
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İlk bilgi nedir sence?”
“Anlamadım?”
“Bir insanın ilk öğrendiği şey nedir?”
“Yürümek mi?”
“Hayır dostum, düşünmek!”
“Düşünmek mi?”
“Evet, neden ile sonucu eşleştirmek. Yani düşünmek. Bir bebeğin öğrendiği ilk şeydir. Peki, söyle bakalım, bir insanın ilk unuttuğu bilgi hangisidir?”
“Düşünmek mi?”
Tezgâh, Tanrı’nın varlığının kanıtı ve Topaz bir ibadethaneydi !
İlişki, boşlukların dolması ve dolulukların boşalması üzerine kuruludur.
“İnsanların foyası elbet çıkar. Bilir misin, foyanın nereden geldiğini? Sadece üst tabladan ibaret boktan elmasları mıhlamadan önce altlarına folyo kâğıdı yerleştirirler. Taşı mıhlarlar. Böylece sanki taş birinci kaliteymiş gibi parlar, oysa yarısı yoktur. Yansıyan ışık taştan değil, altındaki folyodan geliyordur. Ancak bir gün mal, bir kuyumcuya gider de taşı sökülürse, müşteri meterlendiğini anlar. Çünkü taşın altındaki folyo kâğıdı tabak gibi ortaya çıkar. Folyo, zaman içinde foya kelimesine dönüşmüştür. Elmasın da, insanın da ne mal olduğu elbet anlaşılır. Yeter ki taşı sök.”