Doludizgin bir yaşamın ortasında, hüzün yakasına iliştiriverdiği bir süs; geçmişte kalmış aşklar, anılar, acılar; gizli köşelerde kıskançça sakladığı küçük zenginliklerdi.
"Bitkiler bile kendi topraklarını ararlar gelişmek için. Ne kadar iyi toprak olsa da değiştirdin mi yerlerini, küsüverirler. Kök salamazlar bir türlü, sürgün veremezler."