Yazar, engelli iki çocuğa sahip bir baba olarak duygularını anlatıyor. Aslında hayatımızın içinde bulunan müzik dinlemek, kitap okumak, yürüyüş yapmak gibi basit rutinlerin bile yapılamıyor olması ve yazarın bunlara olan özlemini, imrenmesini okuyorsunuz. Benim için sarsıcı, sindirmesi zor bir okuma oldu.
Çünkü ne yazık ki, benim küçük kuşlarım, siz birinci tekil şahısta ve şimdiki zamanın haber kipinde, birinci grup fiillerden “sevmek”i asla kullanamayacaksınız.