Bu kitabıyla bana yine ve yeniden “Nasıl yaniiiii?” dedirten Freida McFadden’a buradan teşekkür etmek isterim. Bu sefer ne olacağını biliyorum diyerek okuduğum kitabın sonunda yine hiçbir şey bilemediğimi farkettim. Şiddetle tavsiyemdir.
Kitabın tek kusuru ana karakterlerden birinin öldüğünde diğerini yemesi. Onun dışında aslında güzel bir hikaye. Sonsözden de anlaşıldığı üzere yazar kendi içinde bu durumu çok olağan karşıladığı için soğukkanlılıkla olayların arasına yamyamlığı sıkıştırıvermiş. Umarım kitabın devamını yazmaz.
Kitabın ilk 100 sayfası o kadar zor geçti ki.. Konusunu anlamak, olayları anlamlandırmak için kitabı yarılamak gerekiyor. Ama kitap sonradan sizi kendine bağlıyor bir şekilde, merak uyandırıyor. Daha farklı bir son beklerdim ama olsun. Fena değildi.
Tıpkı ilk kitap gibi bu kitabı da tek seferde soluksuz okudum. Şahaneydi. Olaylar her seferinde tahmin edilemez bir yöne evriliyor. Serinin üçüncü kitabını sabırsızlıkla bekliyorum.
İlk kitaptan çok daha iyi, çok daha eğlenceli ve çok daha akıcıydı. Her kitap böyle daha iyi olacaksa seriye bağlanabilirim. İlk kitabı pek sevmediyseniz, bu kitaba bir şans verin derim.