Sen kendin olmaktan korkarken ya da kim olduğundan emin değilken, birinin seni sevdiğini kabul etmek çok zor olabiliyor. O kişinin seni terk etmeyeceğine inanamıyorsun.
Judy, bir yerde bir şey okudum, ilk hatıranın evinizi dolduran müzik olduğunu söylemişsin. Bir gün, beklenmedik bir anda o müzik pencereden kaçıp gidebiliyor. Geri kalan bütün hayatını onu bulmaya çalışarak geçirebiliyorsun.
Keşke bana şimdi nerede olduğunu söyleyebilseydin. Yani, ölmüş olduğunu biliyorum tabii ama ben insanların içinde tamamen kaybolmayacak bir şeyler olduğuna inanıyorum. Dışarısı karanlık. Sen de dışarıdasın. Buralarda bir yerlerde... Keşke seni içeri alabilseydim.
Çünkü yürektir önemli olan, gerisi boştur. Akıl da gereklidir kuşkusuz... belki en önemli olan da akıldır.
Gülme Aglaya, kendimle çelişen bir şey söylemiyorum: İyi kalpli ama akılsız bir aptal da, akıllı ama kötü kalpli bir aptal kadar mutsuzdur.