ginko
@twelve
20 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Kapitalist toplumda eşitliğin anlamı değiştirilmiştir. Eşitlikle kastedilen, bireyselliğini yitirmiş insanların, otomatların eşitliğidir. Bugün eşitlik "birlik"ten çok "aynılık" anlamına gelmektedir. Bu soyutlamaların aynılığı, aynı işte çalışan, aynı biçimde eğlenip aynı gazeteyi okuyan, düşünceleri, duyguları aynı olan insanların aynılığıdır.
Kant'ta net bir şekilde belirtildiği gibi eşitlik, hiç kimsenin bir başkasının amacına araç olmaması anlamını taşır. Bu, tüm insanların birbirleri için araç değil amaç, sadece amaç oldukları zaman herkesin eşit sayılacağı anlamına gelir.
Puan vermedi·126 syf.·
Beğendi
·6 günde okudu
·Okunma: 17 Haziran 2022 18:41
·2022 27. kitabı
Ah, insan öyle fani ki, yaşadığından gerçekten emin olduğu bu dünyada bile, varlığının tek bir gerçek iz bıraktığı bu dünyada bile, sevdiklerinin ruhunda ve hatıralarında o da sönüp kaybolacak, hem de çok çabuk!
Puan vermedi·280 syf.··
Beğendi
·2022 26. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 12 Haziran 2022 18:19
Dorian Gray yaşadığı zamanın en yakışıklı adamlarından biridir. Yakışıklı oluşu kendisine aşık olan ressam arkadaşı Basil Hallward' ın modeli olur, onun en iyi resimlerini ortaya çıkarmasında başrol oynar. Ancak bir gün Dorian Gray'in hedonist Lord Henry ile tanışmasından sonra her şey değişir. Basil'in çizdiği bir resime lanet okumasıyla hayatı da değişir. Dorian Gray insanın vicdanının yavaş yavaş nasıl çürüdüğünün bir örneği. İnsan ilk yaptığı günahı büyük bir korkuyla karşılar. Belki de bir daha yapmayacağına yeminler eder. Ama bu işin zevkini bir kez almışsa onu yapmak asla aklından çıkmaz. Ve o şeyi bir kez daha, iki kez daha yaptıkça duyulan vicdan azabı gittikçe yok olur. Bu güzel duygunun sonu yokmuş gibi yapmaya devam eder. Ancak bir gün yaptıklarının sonuçlarıyla baş başa kalınca, o vicdan azabı geri gelince bundan kurtulmak için bu sefer de unutmayı tercih eder. Ne zaman ki işler geri dönülmez bir hal alır, işte o zaman kafasına dank eder, pişman olur. Ve bu sorumluluğu üstlenmek zorunda kaldığında ne yapacağını bilemez bir durumda olur. Bu sorumluluğu üstlenmenin ne anlama geldiğinin farkındadır çünkü. Gerekli cezalar uygulamaya geçecektir gerek toplum tarafından, gerek yasalar tarafından, gerek vicdan azabı olarak.
Tutkular, her zaman bize ilk aldığımız hazzı vermezler. İnsan aynı duyguyu ne kadar yaşarsa ona karşı o kadar doyumsuzlaşır, o değer verdiği duygu artık ona yetmez olur. Vicdanına karşı da duyarsızlaşır. Kitabımızda da öyle oluyor; insanların hayalleriyle oynamak, insan öldürmek bile bir süre sonra sıradan bir şeymiş gibi gelmektedir.
Açıkçası hikayede kafamı karıştıran bir şey vardı: Dorian Gray, Henry ile tanışana dek hazcı tarafı ortada yok. Çok kibirli de değil okuduğum kadarıyla. Ancak Henry'nin bu adamı bir anda kendine çekebilmesi için
