Evet! Annemin karnındaydım. Onun kanıyla besleniyordum. Birgün beslenmeyi reddettim. Aç kalarak ölecektim ve insanlar düşük diyecekti! Tutunamadı! Ama olmadı. Tıp teknolojisi henüz doğmamış bir bebeğin intiharını gördü ve zamanında müdahale etti. Beni dışarı çıkardılar.
Son zamanlarda yeterince yalnız olduğumu sandığım her an şu soruyu soruyorum kendime ; İnsan kafatasının içerisinde, hiç dışarı çıkmadan en fazla ne kadar süre hayatta kalmayı başarabilir?
Kafamın içinde kontrolümün dışında hareket eden birileri var. Yaşayan birileri. Nefes alan, yürüyen, oturan, düşünen, konuşan ve sıradan her canlı gibi hiç durmadan kemiren.
Kötüye inanıyorum ben.İyilikle kötülük arasında sürekli bir mücadele olduğuna ve bu mücadelenin de etiyle kemiğiyle bizim içimizde verildiğine inanıyorum.
INGVAR AMBJÖRNSEN