Ancak tanrı bilebilir neden böylesine sevdiğimizi, nasıl böyle değerlendirdiğimizi, usul usul kurduğumuzu, çevremizde büyüttüğümüzü, yıktığımızı sonra, her an yeniden yarattığımızı…
Gözlerimi kapattım. Anıların bir sel gibi yükselerek, kendim için kurduğum küçük, sağlam dünyamı ve beni geçmişin acılarından koruyan zırhımı yıkmasına izin verdim.
Anılarımı kabullenmek için bir süre durakladım. Sabahları saatin alarmı her çaldığında yaptığım gibi, yataktan nasıl kalkabildiğime, nasıl giyindiğime, kısacası tek yapmak istediğim bir top gibi kıvrılıp uyku ilacı alarak tüm hislerimi yok etmekken, nasıl normal bir insan gibi davranabildiğime hayret ediyordum.