1. Bir süre sonra anladık ki , Friedrich deli falan değildi , savaşmayı tabiatı kaldırmayan iyi kalpli ve uysal bir adamdı , o kadar .
2. Bir gün istasyona doğru ilerlerken sadece Schleidendeki kasap dükanına geri dönmeği arzuladığını , onu anlayan hatta dinlemeğe tenezzül eden tek kişi kendisi olduğu için kendi kendine konuştuğunu itiraf etti bize
3. Kendi kendine gülüyordu , çünki gülmediği takdirde ağlayacaktı.
4.Biliyormusunuz dostlarım , dedi bir gün , şu koca alayda tek aklı başında adam benim. Aslında deli olanlar diğerleri ama bunun farkında değiller. Savaşıyorlar , ama neden savaştıklarını bilmiyorlar. Bu delilik değil mi ? Bir insan , nasıl olur da başka bir insanı öldürür ama sebebini tam olarak bilmez ? Farklı renk ünüforma giymek ve farklı diller konuşmak yeterli nedenmi yani ?
5. Bir veya iki saat içinde bir birimizi öldürmek için elimizden geleni yapmaya başlayacağız yeniden dedi . Bunu niye yapıyoruz , tanrı bilir. Hatta belki o da unutmuştur. Elveda Galli dost ! Onlara gösterdik öyle değil mi ? Bir birlerine güvendikleri takdirde iki insanın her sorunu çözebileceğini gösterdik onlara . Sadece güven gerek , değil mi ?